#4 – RAGES – Van flippo’s tot Diddl

Standaard

Naast de gewone gezelschapsspelletjes waren er natuurlijk nog heel wat andere dingen waarmee wij ons als kind mee bezighielden. Vooral op de speelplaats zijn er in mijn kindertijd enorm veel verschillende rages gepasseerd. Heb jij ook nog een zak vol knikkers en al je Pokémon kaarten? Lees dan zeker verder!

Tollen

De allereerste rage op de speelplaats die ik me kan herinneren zijn de tollen. Veel kan ik er eigenlijk niet over zeggen, het enige wat ik nog weet is dat dat echt moeilijk was.

Beyblade

Enkele jaren later kwam er dan een nieuwe versie uit van tollen, de beyblade! Hoewel die op onze school vooral populair waren bij de jongens, had ik er ook eentje! Thuis oefende ik dan – tot grote ergenis van mijn moeder – in de wasmand, wat toch niet echt gemaakt was daarvoor.

wasmand-ergo-standaard

Sorry, mama!

Maar nu over naar de zalige verzamelwoede van in onze kindertijd! Flippo’s, wie kent ze niet? Ze zaten oorspronkelijk in de zakjes chips van Smiths, maar later werden er ook vele flippo’s gemaakt van bekende ‘merken’ zoals de Smurfen, Pokémon (oja, daar kom ik later in dit bericht op terug! :D) en Garfield.

Flippo's

Als je een echte professionele verzamelaar was, had je een verzamelmap waarin al je flippo’s zorgvuldig een plaatsje hadden gekregen. Bij ons werd er vooral geruild met de flippo’s, maar er bestonden ook spelletjes, maar die kan ik me minder goed herinneren.

Na de flippo’s, was het in onze school dan de beurt aan de knikkers. Dit was alvast de eerste rage waar ik ook echt actief aan meedeed. Ik had zakKEN vol knikkers en was ook echt geobsedeerd met het winnen van de spelletjes, want ik moest en zou die ‘zeldzame’ knikker te pakken krijgen!

Knikkers

Helaas hoorde bij de rage van de knikkers ook een bijpassend zakje waardoor je iedere speeltijd je knikkers kon meesleuren naar de speelplaats, bij velen: het eastpak-heuptasje. Oh yeah! Wat was ik zo hip toen…

Eastpak

Een andere rage die iedereen – maar dan ook IEDEREEN – van rond mijn leeftijd kent: de Pokémon kaarten.

Pokemon 2

Mijn moeder moet toen gedacht hebben dat deze rage vooral voor jongens was (oké ja, misschien was het ook wel zo), want ik had alvast geen zo’n collectie Pokémon kaarten zoals de meesten. Ik heb deze rage dus niet echt zo beleefd, maar ik kan het me wel nog goed voorstellen hoe verslaafd de meeste jongens uit mijn klas hieraan waren.

Het tv-programma daarintegen heb ik enorm veel bekeken, met gevolg dat ook ik de theme song helemaal vanbuiten ken: “Gotta catch ‘em all!”

Maar dan nu, dé rage van toen voor alle meisjes: DIDDL! Diddl-blaadjes, Diddl-postkaarten, Diddl-zakjes, Diddl-knuffels, Diddl-enveloppes, Diddl-stylo’s, Diddl-bureaumatjes, … Ai ai ai, ik had het allemaal. Als ik daar nu aan terugdenk, weet ik echt niet hoe ik élke dag opnieuw die 2 dikke mappen meesleurde naar school…

Diddl

Deze keer begreep mijn mama me voor de volle 100% en kon ik dus bij iedere verjaardag en feestdag rekenen op Diddl-spulletjes. “WOOOW, 3 nieuwe blokken! Die zijn zo zeldzaam bij ons! Ik ga die superveel kunnen ruilen, voor supermooie en zeldzame andere blaadjes! Yes, yes, yes!” En Shari was weer happy! 😉

Nu, wat die rages allemaal wel gemeen hebben is het feit dat de ouders er soms veel geld in moeten steken. Gelukkig zijn wij opgegroeid in een tijd waarin we ons ook konden amuseren zonder dat we daar (dure) zaken voor nodig hadden, want wij hadden ook:

MEGA coole handspelletjes:

handspelletjes

“Omelet, laaaalet, lambo, swiiiiilet, OMELET!” 

“Iiiiiik kwam voorbij een poppenkraam en ik zag daar zoveel poppen staan, …”

“Er is een vrouw vermoord, met een gordijnenkoord. Ik heb het zelf gezien (gezien!). Het was op kamer 10 (10!)…”

Maar ook:

“Atje patatje, wie is uw liefste schatje?”

“Willy Wortel ga je mee, commissaris, commissaris, Willy Wortel ga je mee, commissaris comité, waar gaat de reis naartoe? (-oe)”

En zo kan ik blijven gaan! Zalige tijden toch?!

Wat wij daarnaast ook heel vaak deden op de speelplaats was handenstand tegen de muur. Dit resulteerde vaak in dergelijke situaties:

Handstand 2

Handstand 5

Een andere grote favoriet van de meisjes was natuurlijk ook het touwtje springen. Dat kon alleen, met 2, maar nog veel leuker was met een hele groep en met een lang springtouw!

Springtouwen

Herken je deze nog?

“Beertje, beertje, draai je om! Beertje, beertje, tik de grond!”

Naast de gewone springtouwen, was het ook even de rage van een soort van grote rekkers, waarin je ook met meerdere kinderen in kon springen. Die rekkers had je ook in kleinere vorm en daarmee deden we dan enorm rare trucjes met onze handen.

Van die laatste vind ik helaas geen foto… Moest jij er nog eentje hebben of vinden, laat het me zeker weten!

Anyway, bedankt aan alle leuke ‘rages’ om de speeltijden nog meer op te vrolijken, maar vooral bedankt aan mijn ouders dat ik ben opgegroeid in een tijd waarin we nog niet vastgekluisterd waren aan schermpjes… (I know, I’m guilty. You’re guilty too!)

Ook zin gekregen om stiekem nog eens je verzamelingen uit de kast te halen? Waarom niet! 😉 we all love nostalgia!

Advertenties

Een gedachte over “#4 – RAGES – Van flippo’s tot Diddl

  1. Knikkers, Flippo’s, kaarten (geen pokemon, maar The Turtles was het in
    mijn tijd). Wat zalig was dat! Ik hoop dat de jeugd tegenwoordig nog
    steeds zo leuke dingen doen als wij vroeger? 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s